biasan pelangi



tibe-tibe arin ati aku cam senang
aku rasa sedikit ceria..berpelangi je rase nye
arini aku lebih petah berbicara
senyuman pun senang terukir
aku nak sangat perasaan ni berterusan
tapi aku risau 
sebab
aku memang ta boley hepi
kalau aku hepi
mesti aku nangis..
aku harap sume tu cume dulu


tapi


 berbeza lax pada dila
arini die nak marah-marah je 

selalu die ta cam tu pun
kenapa tah tibe-tibe die camni
benci sangat die kat si "t" tu


next week de makan-makan dengan dak kelas kat alai
aku kene la follow
kalau ta dorang kompom la bagi statement
yang aku ni 
"TIDAK BERMASYARAKAT"
since abang bos da bagi green light
aku pun nak gi la


just aku sedey..
ble aku bergurau tanak gi
dila and bella 
girl yang aku trust and aku anggap 


"GOOD FREN"


ta ksah pun kalau aku ta gi
hmmm..


life without him by my side keep's me walk alone


tah la...aku cube la berfikir ang bagi anggapan yang positif..
so tade la syak ke ape..
hope aku ta bersendirian la kat sane nanti




0 comments:

Post a Comment